Kako piše Astronomy, Mesec je stariji nego što su to do sada mislili planetolozi.

Do ovog zaključka je došao tim istraživača Kalifornijskog univerziteta (UCLA) iz Los Anđelesa, na osnovu proučavanja cirkona sa Meseca koji je na Zemlju donela posada Apola 14. 1971. godine.

(Iz članka Koliko je stara Zemlja): 

Mesto sletanja Apola 14.

Cirkon je mineral, široko rasprostranjen u Zemljinoj kori, a nalazi se u magmatskim i u sedimentnim stenama. U sebi obavezno sadrži uranijum i torijum u količini od 0,1 do 1%. Uranijum i torijum imaju različito vreme poluraspada što omogućava dobro očitavanje starosti cirkona.

Rezultati istraživanja kalifornijskog tima govore da je Mesec stariji za 40, a moguće čak i za 140 miliona godina. Ukoliko se pokaže da su ovi proračuni tačni nastanak Meseca se pomera u prošlost za pomenuti broj godina i doseže do 4,51 milijardu godina i to nakon što se Zemlja sudarila sa telom veličine Marsa. To telo je u nauci inače poznato pod imenom Teja. Bio je to žestok sudar dva tela ali nakon njega, od krhotina koje su se rasule po orbiti oko Zemlje, nastao je Mesec.

Zemlja je inače stara 4 milijarde i 540 miliona godina što znači da je Mesec nastao samo nekih 30 miliona godina od njenog formiranja – ukoliko računamo njegovu maksimalnu starost po članku istraživača sa UCLA.

Naravno, tragovi i ožiljci od tog dramatičnog događaja su na Zemlji davno izbrisani, jer je naša planeta geološki vrlo živa. Međutim ispitivanja cirkona sa Meseca masenim spekrometrom je navelo naučnike na pomenuti zaključak o starosti Meseca.

- Cirkon je, kako kaže Kevin McKeegan, sa UCLA, inače profesor geohemije, i koautor studije o starosti Meseca, najbolji prirodni časovnik. Taj mineral najbolje čuva geološku istoriju i otkriva nam odakle potiče.